Informatie
De Nederlandse kunstenaar René van der Bruggen (Oss, 1951) studeerde aan de Academie voor Beeldend Kunstonderwijs in Tilburg en aan de kunstacademie in Kampen. Hij studeerde af als beeldhouwer, maar zijn tekeningen stonden vanaf het begin autonoom naast zijn ruimtelijk werk.
Ook na zijn studie bleven tekeningen een onafhankelijk en essentieel onderdeel van zijn oeuvre. In de loop der jaren is dit uitgegroeid tot vrijwel de enige discipline waarin hij werkt.
Van der Bruggen was bovendien meerdere jaren actief als architectonisch ontwerper. In die periode speelde tekenen een belangrijke rol bij het visualiseren van zijn ideeën. Toen tekenen opnieuw centraal kwam te staan in zijn praktijk, ontwikkelde hij in korte tijd een zeer persoonlijke en herkenbare stijl.
Zijn techniek, materiaalgebruik en formaten zijn opvallend en eigenzinnig. Hij werkt onder andere met oliestick, oliepastel en kleur, vaak gebaseerd op de sgraffito‑techniek zoals die ook door kinderen wordt gebruikt.
Een tekening is voor hem zowel een concreet object — papier met materiaal — als een voorstelling die verwijst naar een mogelijke werkelijkheid buiten het werk. Dit dubbele karakter, evenals het feit dat het ontstaansproces zichtbaar blijft, vormt een essentieel aspect van zijn praktijk.
Zijn tekeningen tonen elke stap en beslissing binnen het proces. Hierdoor ontstaat een gelaagdheid die diepte en een ruimtelijke werking suggereert, en waarin ook de factor tijd voelbaar wordt.
Elk werk heeft een definitief karakter en ontstaat uit een intensief proces van opbouwen en wegnemen. Niet alleen het eindresultaat, maar juist het proces zelf vormt het onderwerp van het werk.
Elke tekening is een autonome wereld, intuïtief en gestuurd door een eigen innerlijke logica. Een werk is een antwoord op een vraag die tijdens het maken ontstaat — een antwoord dat uitsluitend door het tekenen zelf gevonden kan worden.
